De Bredaseweg

Keizer Napoleon Bonaparte hield van grote projecten. Een ervan was het aanleggen van wegen. Napoleon liet de huidige Bredase weg aanleggen naast de oude Bredase Baan, als onderdeel van een nieuwe, snelle en moderne verbinding tussen Amsterdam en Parijs. In principe liep de weg kaarsrecht van de ene dorpskerktoren naar de volgende. In de te passeren dorpen en steden sloot hij meestal aan op een bestaand stuk weg, als dat tenminste niet te veel afweek van de ideale passage.
Hij werk ging van start in 1813. Toen Napoleon in 1814 werd verslagen bij Waterloo, en zijn projecten dus stilvielen, ging koning Willem I verder met de aanleg. In 1816 was de weg klaar. De aanleg van de weg kostte, omgerekend naar modern geld, 116.500 per kilometer.
De weg liep kaarsrecht vanuit de richting Breda naar de Heuvel, dan slingerde hij zich door de stad, om tenslotte op de Leijsenhoek uit te komen. De oude kerkweg van Leijsen naar de Sint-Jan (nu Veerseweg) werd bestraat, en daarna vervolgde de weg zijn tracé kaarsrecht in de richting Raamsdonksveer. Dit wegvak liep door het (drassige) Broek en moest daarom op een dijk worden aangelegd.